in avalin poste man kharej az irane. chon kyeboardam horofe farsi ro nadasht majbor shodoam ba fonte english type konam.
mikhastam vasaton az hamooon jomlehaye khoshgel benevsiam amma ba in font hese khodeshoo nemiresoone 

hamin ke ba`d az 50 rouz omadam inja kheiliyeeeeeee

یلدا یعنی یادمان باشد که زندگی آنقدر کوتاه است که یک دقیقه بیشتر با هم بودن را باید جشن گرفت

یلدایتان مبارک

سومین سال تولد وبلاگ رو هم در کنار شما دوستای خوبم بودم

موندگار باشید

 

موضوع غم انگیز در خصوص زندگی, کوتاه بودن آن نیست,

بلکه غم انگیز آن است که ما زندگی را خیلی دیر شروع میکنیم

وداستان " تصلیح " از کتاب " مصابا و رؤیای گاجرات " اثر زنده یاد " نادر ابراهیمی"

 

وقتی زیر سیگاری ها را شستند و پاک کردند ، ما سیگار کشیدن را ترک کردیم.

   وقتی به ما گفتند که کتابهای مقدس قمار کردن را از گناهان شمرده اند ، ما ورقها را سوختیم.

   با نخستین نسخه سرزنش آمیز یک طبیب ، ما شرابخواری خوش شبهایمان را کنار گذاشتیم.

  و چون داستان دستگیری بی کسان و یتیمان را در ساده ترین آیه های مذهبی خواندیم ، جیب هایمان را در دست اولین عابر فقیر تکاندیم ، و جامه هایمان را به دومین عابر برهنه بخشیدیم.

  و شنیدیم که گفتند : « خوشا به حال فروتنان و پرهیزگاران که شادی دنیا از آن ایشان است. »

   آنگاه ، ابتدایی ، برهنه ، تهی ، غمگین و سلامت رفتیم تا از رودخانه بگذریم. رود طغیان کرد و همه ما در آب فرو رفتیم

اینم به مناسب ۲۵ امین سالگرد تولدم...

اولش همه شکل هم هستیم

کوچولو و کچل و خواستنی

حتی صداهامون هم شبیه همدیگه است

با اولین گریه بازی شروع می شه

هی بزرگ می شیم

بزرگ وبزرگتر

اونقدر بزرگ که یادمون میره

یه روز کوچولو بودیم

دیگه هیچ چیزمون شبیه به هم نیست

حتی صداهامون

گاهی با هم می خندیم

گا هی به هم !

یک سال دیگه گذشت
یکی میگه یه سال دیگه بیهوده گذشت
یکی میگه یک سال بزرگتر شدم
یکی میگه یک سال پیر شدم
یکی میگه یک سال دیگه تجربه کسب کردم
یکی میگه یک سال به مرگ نزدیک تر شدم
یکی هم اصلا براش مهم نیست و هیچی نمیگه.
منم یک سال بزرگتر شدم ...یک سال با یه لیسانس
یکسال با کلی کارای انجام شده و نشده...
یکسال با کلی مسافرت و برنامه
 یکسالی که
 نمی دونم توش واقعا تونستم <<بزرگ>>
بشم یا نه ؟ ... تونستم با مشکلات خودم
 کنار بیام ؟ ... تونستم همونی باشم که
هستم ؟ ... تونستم بعضی عیب هام رو بر طرف کنم ؟ ... تونستم کسی رو
نرنجونم ؟ ... تونستم دل کسی رو شاد کنم ؟ ... نمی دونم ... باید
فکر کنم ... شاید اونجوری که می خواستم باشم نبودم ...
اما تلاش و سعی مو کردم واسه رسیدن به چیزی و کسی  که باید بشم
 ولی

یکسال بزرگتر شدم ... اونم خیلی سریع

 

تو این چند وقت خیلی بیشتر از قبل با مردم و این جماعتی که مثلا ملت ما رو تشکیل دادن در ارتباط بودم...بیشتر از گذشته کارم به ادارات و موئسسه ها افتاد...و واقعا به این جمله ایمان اوردم که:

 چه قدر نشنیدن ها و نشناختن ها و نفهمیدن ها ٬که به این مردم آسایش و خوشبختی بخشیده است.